Uit de pen van Loes Gast
 
Schilderen, ik wilde het ook wel eens proberen.

Maar ja, hoe begin je? En moet je daar geen talent voor hebben? Dus typte ik op YouTube maar eens in: ‘Beginnen met schilderen’. Zo kwam ik terecht bij een video van ene Frank Loes Gast eerste aquarelClarke, een gemoedelijke Ierse man met spierwit haar. ‘Iedereen die het echt wil, kan leren schilderen’, zei hij met een fijn Iers accent. ‘Je hebt alleen in het begin iemand nodig die je vertelt hóe je het moet aanpakken’. En hij ging me dat vertellen, dus volgde ik zijn digitale les. Het eerste schilderijtje dat ik maakte, werd een eenvoudig landschapje met waterverf, heel simpel. Ik was best trots op het resultaat. Het staat ingelijst nog steeds in mijn boekenkast. Dat smaakte dus naar meer! Nieuwsgierig geworden, ging ik door, stapte na een tijdje van aquarel over op acryl en nu ben ik aan het experimenteren met olieverf. Wat een heerlijke bezigheid, dat schilderen. Onze tuinkamer is gaandeweg getransformeerd tot atelier. Op Marktplaats heb ik voor een prikkie een schildersezel gekocht. De winkel voor kunstenaarsbenodigdheden, die ik anders altijd voorbijliep, is voor mij nu een walhalla. Voor mijn verjaardag vraag ik cadeaubonnen om daar te besteden.
Loes Gast zee in acrylVia een vriendin kwam ik in aanraking met de KWA. De formule van deze vereniging leek me wel wat. Samen met anderen een passie delen en in vrijheid jezelf hierin ontwikkelen onder deskundige begeleiding. In januari 2019 werd ik lid van de club. Bij Annemarie Noorderwerf ben ik op woensdagmiddag begonnen en ik schilder er nog steeds met veel plezier. Ik weet nog goed hoe ik bij de eerste les van Annemarie worstelde met een stilleven dat ze op een tafel had opgesteld, een boomstammetje met wat gekleurde doeken eromheen gedrapeerd, een poppetje hier en daar. Loes Gast portret in olieverfGeen idee hoe te beginnen, ik kreeg het er warm van… ‘Begin maar gewoon’, zei Annemarie. Ik schilderde de boomstam bruin, de lucht blauw. Andere kleuren zag ik er nog niet in. Maar met de aanwijzingen van Annemarie kwam er geleidelijk meer kleur in. Inmiddels heb ik al zoveel meer geleerd over kleuren en hun toepassingen. Behalve landschappen schilder en teken ik nu ook graag portretten. Ik vind het fascinerend om te ontdekken hoe door het gebruik van licht en donker een gezicht tot leven komt.

Om mijn steentje bij te dragen aan de vereniging ben ik toegetreden tot de PR-groep. Er was iemand nodig voor het opzetten en onderhouden van de nieuwe website. Ik vind het een prachtige website geworden. Er is veel ruimte gereserveerd voor het tonen van kunstwerken van onze leden. Kijk maar eens op de homepage onder ‘KWA Kunst’ of in de Galerij, https://www.kwa-vtk.nl/. Een genot om naar te kijken!


Jubileum expositie

Onderstaand een kort overzichtsfimpje van de opening van onze jubileum expositie op zondag 13 oktober 2019. Het is samengesteld vanuit foto's en spontaan met de hand gefilmde camerafragmenten, die op die dag zijn gemaakt.


Een korte historie van de KWA

Op 19 april 1969 wordt de Werkgroep Vrijetijdskunstenaars opgericht, als Arnhemse afdeling van de landelijke Federatie van Amateur Beeldende Kunstenaars (F.A.B.K.). De vereniging wordt een half jaar later herdoopt tot Kreatieve Werkgroep Arnhem. Een stuwende kracht is graficus, illustrator en aquarellist Ap Dekkers (1925-2007), landelijk bekend door zijn schriftelijke cursus tekenen. Het doel is om iedereen, van beginner tot kunstenaar, in zijn vrije tijd de kans te geven zich in een of andere vorm van beeldende kunst verder te bekwamen, onder begeleiding van volledig bevoegde kunstdocenten. Dekkers start met ruim 30 deelnemers en vijf avondbijeenkomsten in de Coehoorn, het gebouw van de Volksuniversiteit. De KWA kent een voorspoedig begin en ontvangt een gemeentelijke subsidie. Al snel wordt een gastvrij onderdak gevonden bij Stichting Het Dorp. Het KWA-programma bestaat uit schilderen, creatief tekenen, boetseren, wandkleden ontwerpen en model- en portrettekenen. Dekkers zelf is één van de begeleiders. De eerste algemene ledenvergadering vindt plaats op 20 januari 1971. Op 21 februari 1972 wordt de KWA als vereniging koninklijk goedgekeurd. Ook worden er direct al exposities georganiseerd.

Groei

Het ledenaantal groeit in de jaren zeventig gestaag tot circa 140 leden. Er is behoefte aan uitbreiding van activiteiten. Ap Dekkers start op donderdagochtend met 20 deelnemers met model- en portrettekenen in een lokaal te Velp. Vanaf september 1977 volgt de donderdagmiddag met afwisselend textiel en vrij schilderen en tekenen. De activiteiten worden uitgebreid met meerdaagse schilderweekends en excursies naar Duitsland en België. In 1981 kent de ‘vrijetijdsacademie’ ruim 200 leden en 6 begeleiders: de ruimte in het Dorp en in Velp wordt te krap en een ledenstop is zelfs noodzakelijk. De gemeente biedt de vereniging de wat verwaarloosde lagere school in Schaarsbergen te huur aan om daar de activiteiten te concentreren en uit te breiden. Er start een wervingscampagne voor nieuwe leden en een fondsenwerving voor de inrichting. De leden knappen met vereende krachten het gebouw op en vormen het om tot atelierruimten. Het gebouw wordt begin 1982 officieel geopend. Men heeft dan de beschikking over drie lokalen, een vergaderruimte, een tuin en een eigen parkeerplaats. Uiteindelijk verkrijgt de KWA het pand in eigendom. In 2016 kan de KWA dankzij een legaat een nieuwe werkschuur bouwen, speciaal voor de beeldhouwactiviteiten. Een meerjarenplan met meerjarenbegroting voor de renovatie van het monumentale gebouw is in uitvoering.

Met een ledental van ca. 300 voorziet de KWA duidelijk in de creatieve behoeften die in de regio leven.

   
   

knopLidmaatschap

knopVoorDeLeden

knopGeschiedenis